Endokrynologia

Podwyższone stężenie prolaktyny może powodować zaburzenia miesiączkowania i problemami z zajściem w ciążę a także zaburzeniami metabolizmu węglowodanów. Przyczyny wystąpienia hiperprolaktynemii można różnicować za pomocą testu czynnościowego z metoklopramidem (10mg). W teście tróetapowym oznaczenie prolaktyny wykonywane jest trzykrotnie: przed podaniem leku a następnie po godzinie i po dwóch godzinach.

Inhibiny to białka, które odpowiedzialne są za hamowanie procesu produkcji FSH, czyli hormonu folikulotropowego. Najczęściej badania inhibiny B wykonuje się u kobiet podczas diagnostyki zaburzeń zdrowia reprodukcyjnego. Badanie to także wykonuje się u mężczyzn podczas diagnozowania zaburzeń płodności oraz nieprawidłowości w gospodarce hormonów płciowych.

Oznaczanie leptyny jest przydatne w ocenie zaburzeń miesiączkowania i niepłodności związanej z otyłością, w diagnozowaniu otyłych dzieci i dorosłych z objawami przewlekłego głodu.

Badanie wykonywane jest w przypadku otrzymania wysokiego poziomu prolaktyny.

Tyroksyna T4 to jeden z głównych hormonów produkowanych przez tarczycę, wraz z trójjodotyroniną (T3) ma pośrednio wpływ na praktycznie każdy aspekt funkcjonowania ludzkiego organizmu. Badanie T4 (zazwyczaj wykonywane w połączeniu z T3, TSH i TBG) jest podstawowym badaniem umożliwiającym diagnostykę zaburzeń funkcjonowania tarczycy.

Oznaczanie stężenia prolaktyny w krwi pobranej dwukrotnie: przed podaniem leku i po 60 minutach po podaniu 10 mg metoklopramidu.

Dihydroksytestosteron (DHT) jest najważniejszym metabolitem testosteronu. Wskazaniem do oznaczenia DHT jest łysienie androgenowe u mężczyzn i hirsutyzm u kobiet, i inne.

Badanie hormonu wzrostu w krwi jest zalecane w diagnostyce i leczeniu chorób i stanów związanych z zaburzeniami wydzielania hormonu.

Parathormon to jeden z najważniejszych hormonów odpowiedzialnych za regulację gospodarki mineralnej ludzkiego organizmu.