Kategorie badań

Pomiar aldolazy we krwi to czułe badanie stosowane głównie w diagnostyce dystrofii mięśniowych, w tym dystrofii Duchenne'a i Beckera, gdzie enzym jest uwalniany z degenerujących włókien mięśniowych. Podwyższony poziom pomaga w ocenie postępu choroby i skuteczności terapii, będąc bardziej specyficznym niż typowe markery zapalne.

Albuminy w moczu (jakościowo)

Test CH50 mierzy ogólną aktywność układu dopełniacza, służąc jako wstępne badanie w diagnostyce chorób autoimmunologicznych (np. toczeń), przewlekłych zapaleń czy schorzeń związanych z kompleksami immunologicznymi. Niski poziom wskazuje na deficyt lub nadmierne zużycie dopełniacza, co pomaga w szybkiej ocenie i dalszym postępowaniu diagnostycznym.

AFP-L3 to specyficzna izoforma alfa-fetoproteiny (AFP) o wysokim powinowactwie do lektyn, wynikającym z unikalnej fukozylacji łańcuchów cukrowych. Służy jako marker zaawansowania guza, w tym przerzutów odległych, niezależnie od jego rozmiaru – w połączeniu z AFP i DCP (des-gamma-karboksyprotrombiną) umożliwia wcześniejszą i precyzyjniejszą diagnostykę HCC.

Badanie stężenia adiponektyny we krwi to skuteczne narzędzie w diagnostyce i monitoringu cukrzycy typu 2, ocenie metabolizmu tkanki tłuszczowej oraz procesów katabolizmu lipidów związanych z otyłością. Niski poziom tego hormonu często wskazuje na insulinooporność i zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, co czyni go cennym elementem prewencyjnej diagnostyki – zwłaszcza u osób z nadwagą lub w grupie ryzyka metabolicznego.

Badanie jakościowe DNA adenowirusa pozwala na ilościowe wykrywanie wirusa w pobranym materiale biologicznym, z precyzyjnym określeniem liczby kopii genomu wirusowego. Ta molekularna metoda wyróżnia się wyjątkową czułością i swoistością, co czyni ją niezastąpioną w diagnostyce ostrych zakażeń adenowirusowych, monitorowaniu przebiegu infekcji.

P-ciała p. Adenowirusom IgM

P-ciała p. Adenovirusom IgA

P-ciała p. Adenowirusom