Kategorie badań

Badanie moczu na obecność amfetaminy służy do potwierdzenia lub wykluczenia kontaktu z tą substancją psychoaktywną.

Amfetamina w moczu ilościowo

Alfa-2-makroglobulina to glikoproteina ostrej fazy, której stężenie w surowicy krwi mierzy się głównie w diagnostyce chorób nerek, wątroby, przewodu pokarmowego oraz cukrzycy. Podwyższone wartości wskazują na ostre stany zapalne lub marskość wątroby, podczas gdy obniżone mogą sygnalizować utratę białek jelitowych lub nefropatię.

Pomiar aldolazy we krwi to czułe badanie stosowane głównie w diagnostyce dystrofii mięśniowych, w tym dystrofii Duchenne'a i Beckera, gdzie enzym jest uwalniany z degenerujących włókien mięśniowych. Podwyższony poziom pomaga w ocenie postępu choroby i skuteczności terapii, będąc bardziej specyficznym niż typowe markery zapalne.

Albuminy w moczu (jakościowo)

Test CH50 mierzy ogólną aktywność układu dopełniacza, służąc jako wstępne badanie w diagnostyce chorób autoimmunologicznych (np. toczeń), przewlekłych zapaleń czy schorzeń związanych z kompleksami immunologicznymi. Niski poziom wskazuje na deficyt lub nadmierne zużycie dopełniacza, co pomaga w szybkiej ocenie i dalszym postępowaniu diagnostycznym.

AFP-L3 to specyficzna izoforma alfa-fetoproteiny (AFP) o wysokim powinowactwie do lektyn, wynikającym z unikalnej fukozylacji łańcuchów cukrowych. Służy jako marker zaawansowania guza, w tym przerzutów odległych, niezależnie od jego rozmiaru – w połączeniu z AFP i DCP (des-gamma-karboksyprotrombiną) umożliwia wcześniejszą i precyzyjniejszą diagnostykę HCC.

Badanie stężenia adiponektyny we krwi to skuteczne narzędzie w diagnostyce i monitoringu cukrzycy typu 2, ocenie metabolizmu tkanki tłuszczowej oraz procesów katabolizmu lipidów związanych z otyłością. Niski poziom tego hormonu często wskazuje na insulinooporność i zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, co czyni go cennym elementem prewencyjnej diagnostyki – zwłaszcza u osób z nadwagą lub w grupie ryzyka metabolicznego.

Badanie jakościowe DNA adenowirusa pozwala na ilościowe wykrywanie wirusa w pobranym materiale biologicznym, z precyzyjnym określeniem liczby kopii genomu wirusowego. Ta molekularna metoda wyróżnia się wyjątkową czułością i swoistością, co czyni ją niezastąpioną w diagnostyce ostrych zakażeń adenowirusowych, monitorowaniu przebiegu infekcji.