Test alergiczny papuga pióra E213

Czym jest test alergiczny Papuga pióra E213?

Badanie polega na oznaczaniu IgE specyficznych dla alergenu wziewnego, którego źródłem są pierze papugi. Badanie stosowane jest w celu potwierdzenia bądź wykluczenia nadwrażliwości typu I (oznacza występowanie objawów choroby po kontakcie z bardzo małą ilością danej substancji, na którą nie reagują osoby nieuczulone) na alergen obecny w pierzach papugi. Oznaczenie w surowicy przeciwciał klasy IgE swoistych dla alergenu wykonać można jako alternatywę dla innych testów alergologicznych u pacjentów z nasilonym zapaleniem skóry lub wypryskiem, którzy przyjmują leki histaminowe lub antydepresanty mogące utrudniać przeprowadzenie innego rodzaju badań, lub też jeżeli wykonanie innego testu niesie za sobą ryzyko wywołania niebezpiecznej reakcji alergicznej u pacjenta. Wynik ujemny wskazuje na brak alergii, czyli wywołanej przez IgE odpowiedzi organizmu na dany alergen. Jednak nawet w przypadku ujemnego wyniku IgE istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia alergii. Podwyższony poziom zazwyczaj wskazuje na alergię, jednak nawet w przypadku dodatniego wyniku oznaczenia IgE, nie ma pewności, że po ekspozycji na alergen u pacjenta nie wystąpi reakcja alergiczna.

Materiał: Surowica

Rola alergenu piór papugi w organizmie

Alergeny piór papugi nie pełnią żadnej fizjologicznej roli w organizmie człowieka. Są substancjami obcymi, które u osób predysponowanych genetycznie wywołują nieprawidłową reakcję układu odpornościowego polegającą na produkcji swoistych przeciwciał IgE. Po pierwszym kontakcie z alergenami papugi układ odpornościowy osoby uczulonej produkuje swoiste IgE wiążące się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów w błonie śluzowej dróg oddechowych i spojówkach. Przy kolejnym kontakcie z alergenem dochodzi do aktywacji tych komórek i uwolnienia mediatorów stanu zapalnego wywołujących objawy alergiczne. Szczególnie istotne klinicznie jest to, że alergeny papugi mogą wywoływać nie tylko klasyczną alergię IgE-zależną, ale również alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych zwane płucem ptasznika, które jest poważną chorobą śródmiąższową płuc wymagającą specjalistycznego leczenia.

Na czym polega badanie?

Personel Punktu Pobrań pobiera pacjentowi próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego. Materiał trafia do laboratorium diagnostycznego, gdzie specjaliści przy użyciu metody immunoenzymatycznej oznaczają stężenie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko alergenowi piór papugi (E213), oceniając stopień uczulenia i potwierdzając lub wykluczając alergię na papugę jako przyczynę dolegliwości pacjenta.

Wyniki badania papuga pióra E213 są interpretowane według standardowej skali klas swoistych IgE:

Pamiętaj, że wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić między laboratoriami ze względu na zastosowane metody analityczne. Interpretację wyników zawsze pozostaw lekarzowi.

Niski poziom swoistych IgE dla piór papugi – przyczyny

Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla piór papugi najczęściej oznacza brak uczulenia IgE-zależnego na alergeny tego ptaka. Warto jednak pamiętać, że ujemny wynik testu IgE nie wyklucza alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych, które jest chorobą mediowaną przez inne mechanizmy immunologiczne i wymaga odrębnej diagnostyki przy użyciu badania przeciwciał IgG na antygeny ptaków. Niski wynik może być też efektem przyjmowania leków immunosupresyjnych lub ograniczonej ekspozycji na papugę.

Niski poziom swoistych IgE dla piór papugi – objawy

Niski lub ujemny poziom swoistych IgE zazwyczaj oznacza, że papuga nie jest przyczyną alergicznych objawów IgE-zależnych u pacjenta. Jeśli mimo ujemnego wyniku objawy ze strony układu oddechowego utrzymują się przy kontakcie z papugą, szczególnie kaszel, duszność i gorączka pojawiające się kilka godzin po ekspozycji, lekarz może zalecić badanie w kierunku alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych, które wymaga oznaczenia przeciwciał IgG, a nie IgE.

Wysoki poziom swoistych IgE dla piór papugi – przyczyny

Wysoki poziom swoistych IgE dla piór papugi wskazuje na znaczne uczulenie układu odpornościowego na alergeny tego ptaka i najczęściej wynika z regularnego kontaktu z papugą w domu lub w miejscu pracy. Podwyższony poziom jest szczególnie często obserwowany u właścicieli papug, pracowników hodowli ptaków, sklepów zoologicznych i weterynarzy specjalizujących się w leczeniu ptaków. Predyspozycja genetyczna do atopii oraz intensywna ekspozycja na puch pudrowy papug takich jak kakadu i nimfy, które produkują wyjątkowo duże ilości tego puchu, znacząco zwiększają ryzyko uczulenia.

Wysoki poziom swoistych IgE dla piór papugi – objawy

Wysoki poziom swoistych IgE dla piór papugi zazwyczaj wiąże się z wyraźnymi objawami alergicznymi pojawiającymi się po kontakcie z papugą lub przebywaniu w pomieszczeniach gdzie przebywa ten ptak. Najczęstsze objawy to alergiczny nieżyt nosa z wodnistym katarem i kichaniem, alergiczne zapalenie spojówek z łzawieniem i świądem oczu, kaszel i świszczący oddech, a także zmiany skórne pod postacią pokrzywki. U osób z astmą wysoki poziom uczulenia na papugę może wywoływać ciężkie napady duszności. Objawy mogą utrzymywać się przez długi czas po usunięciu ptaka z domu ze względu na trwałość jego alergenów w środowisku, szczególnie puchu pudrowego osadzającego się na wszystkich powierzchniach.

Przygotowanie do testu

Test alergiczny papuga pióra E213 nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:

• Badanie można wykonać o dowolnej porze dnia, nie ma wymogu bycia na czczo.
• Przed badaniem można wypić dowolną ilość wody.
• Przed badaniem należy poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, ponieważ leki przeciwhistaminowe oraz kortykosteroidy mogą wpływać na wynik badania z krwi.
• Badanie można wykonać niezależnie od aktualnego nasilenia objawów alergicznych i pory roku, nie ma konieczności unikania kontaktu z papugą przed badaniem.