Alfa 2-antyplasmina

Alfa 2-antyplasmina

Znaczenie kliniczne

Antyplazmina jest głównym osoczowym inhibitorem plazminy. Jej synteza odbywa się w wątrobie. Fizjologicznie plazminogen pod wpływem aktywatorów przekształca się w plazminę, rozkładającą fibrynę do rozpuszczalnych produktów. Proces fibrynolizy jest regulowany przez inhibitory plazminogenu i plazminy, m. in. antyplazminę. Obniżone stężenie antyplazminy w osoczu prowadzi do zwiększenia aktywności fibrynolitycznej i może objawiać się krwawieniami z nosa, krwiomoczem, krwawieniami z dróg rodnych czy wylewami krwi do stawów. Ciężkie krwawienia po urazach i zabiegach operacyjnych są zwykle opóźnione.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Osocze cytrynianowe