BDNF - neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego

Znaczenie kliniczne:

Neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego (BDNF) należy do grupy polipeptydów wydzielniczych, tak zwanych neutrofin. Wraz z innymi białkami bierze udział w funkcjonowaniu neuronów i wpływa na pracę ośrodowego i obwodowego układu nerwowego.

Czynnik BDNF jest zlokalizowany (oprócz układu nerwowego) również w sercu, mięśniach szkieletowych, komórkach mięśni gładkich, płucach, pytkach krwi i fibroblastach. Przyczynia się do rozwoju komórek macierzystych. Wpływa na procesy regeneracyjne komórek nerwowych w następstwie: udaru niedokrwiennego, stanu pourazowego, toksycznego zatrucia.

Stężenie BDNF mierzone w hipokampie – strukturze mózgu odpowiedzialnej za pamięć – zwiększa się wraz z wydłużeniem czasu wykonywanych ćwiczeń fizycznych. Obniżenie poziomu neurotrofiny poprzez narażenie na stres, stany depresyjne, czy u osób starszych prowadzi natomiast do pogorszenia zdolności zapamiętywania wyznaczonych zadań.

Deficyt BDNF jest związany z takimi chorobami jak depresja, schizofrenia, autyzm, otyłość, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona.