Kwas walproinowy

Kwas walproinowy jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym samodzielnie lub w połączeniu z innymi substancjami w leczeniu napadów nieświadomości, uogólnionych napadów toniczno-klonicznych oraz napadów drgawkowych. Zmniejsza ich nasilenie oraz częstotliwość występowania.

Większość kwasu walproinowego (do 90%) krążącego we krwi wiąże się z białkami osocza. W mocznicy (wynikającej z przewlekłej choroby nerek) lub podczas jednoczesnego leczenia innymi lekami o silnym powinowactwie do białek (takich jak fenytoina) kwas walproinowy jest wypierany z białka nośnikowego. Prowadzi to do wyższej wolnej (związanej) frakcji leku, a tym samym wzrostu jego stężenia we krwi.

Poziomy kwasu walproinowego należy utrzymywać w wąskim zakresie terapeutycznym. Jeśli poziom jest zbyt niski, efekt terapeutyczny może być niewystarczający, ale jeśli jest zbyt wysoki, nasilenie i częstość występowania objawów niepożądanych może wzrosnąć. Równowaga w tym zakresie jest często trudna do osiągnięcia, ponieważ lek jest metabolizowany w wątrobie i przetwarzany w różnym tempie, indywidualnym dla każdego pacjenta.

Aktywność neurologiczna i toksyczność kwasu walproinowego są bezpośrednio związane z wolną frakcją leku, niezwiązaną z białkami transportowymi. Dlatego też monitorowanie jego stężenia we krwi jest niezbędne do dokładnego ustalenia i dostosowania dawki leku. Jest to szczególnie ważne w przypadku jednoczesnego stosowania leków o dużej zawartości białka, hipoalbuminemii, ciąży, niewydolności nerek lub niewydolności wątroby oraz podeszłego wieku pacjenta. W takich sytuacjach występuje nieproporcjonalnie wysoka frakcja wolnego kwasu walproinowego we krwi w stosunku do całkowitej jego ilości w organizmie.

Kwas walproinowy badanie

Celem badania jest określenie stężenia kwasu walproinowego we krwi. Jest to konieczne do:

• monitorowania ilości wolnego kwasu walproinowego we krwi
• utrzymania poziomu terapeutycznego podczas leczenia kwasem walproinowym
• oceny jego potencjalnej toksyczności

Kwas walproinowy – kto powinien wykonać badanie?

Zaleca się regularne wykonywanie testu u osób leczonych kwasem walproinowym w celu monitorowania poziomu substancji we krwi lub gdy pacjent wykazuje oznaki toksyczności.

Badanie jest także zlecane na początku leczenia kwasem walproinowym, aby zapewnić stabilne stężenie we krwi w przedziale terapeutycznym.

Ponadto niezbędne jest wykonanie badania, gdy pojawiają się efekty uboczne leczenia. Mogą one obejmować:

• nudności, wymioty, biegunki
• zawroty głowy
• abnormalny przyrost lub utrata masy ciała
• niewyraźne lub podwójne widzenie, niekontrolowane ruchy gałek ocznych
• wahania nastroju
• łatwiejsze powstawanie siniaków, przedłużone krwawienie
• wypadanie włosów
• dzwonienie w uszach
• ból pleców

Kwas walproinowy – przygotowanie do badania

Przed badaniem nie jest wymagane wcześniejsze przygotowanie. Często zaleca się pobranie krwi do badania tuż przed przyjęciem kolejnej dawki leku, kiedy poziom kwasu walproinowego we krwi jest najniższy. Umożliwia to utrzymanie minimalnej, skutecznej terapeutycznie ilości leku we krwi.

Materiał do badania

• Krew żylna

Sposób przeprowadzenia badania

• CEDIA = test jednorodnego systemu immunoenzymatycznego (technologia rekombinacji DNA)

Kwas walproinowy norma

Zakres terapeutyczny: 50-100 µg / ml

Przedział toksyczny: > 150 µg / ml

Ogólnie przyjęty zakres wartości terapeutycznych kwasu walproinowego wynosi od 50 do 100 µg / ml. Zmniejszone wartości wolnego kwasu walproinowego mogą wskazywać na niewystarczające dawkowanie i brak optymalnych efektów terapeutycznych. Podwyższone wartości mogą być związane z występowaniem efektów toksyczności leku.

Niezależnie od wyników badania pacjenci nigdy nie powinni sami zwiększać, zmniejszać ani przerywać przyjmowania leków bez konsultacji z lekarzem. Samodzielne dostosowywanie może zwiększyć ryzyko napadów drgawkowych i może niekorzystnie wpływać na przyjmowanie innych leków. Określenie dawki i jej ewentualne zmiany powinny być oceniane indywidualnie dla każdego pacjenta przez lekarza.