P-ciała p. płytkowe (metoda BIFT)

Przeciwciała przeciwpłytkowe, poprzez przyłączanie się do powierzchni płytek krwi, nasilają ich niszczenie w śledzionie, powodując małopłytkowość. Produkcja płytek krwi jest niewystarczająca do zrównoważenia ich nadmiernej utraty. Do objawów choroby zalicza się: łatwe siniaczenie się, wybroczyny (zwłaszcza na kończynach dolnych, ale mogą występować na całym ciele). U niektórych pacjentów przebieg jest bezobjawowy, krwawienia pojawiają sie dopiero, gdy liczba płytek spada poniżej 30 tysięcy. Oznaczenie przeciwciał przeciwpłytkowych cechuje się niską czułością i specyficznością i nie jest standardowo zalecane podczas rozpoznawania małopłytkowości, ale może być pomocne w ustaleniu diagnozy w przypadku złożonego obrazu klinicznego, u osób opornych na leczenie i małopłytkowości samoistnej zależnej od leków, np heparyny.