P-ciała p. wirusowi odry IgG

Odra przeciwciała IgG

Odra to zakaźna choroba wieku dziecięcego wywołana przez wirus z rodziny Paramyxoviridae.

Odra rozprzestrzenia się drogą powietrzno-kropelkową. Wirus jest przenoszony przez wydzieliny z dróg oddechowych zarażonych ludzi i jest niezwykle zakaźny, przez wiele godzin utrzymuje się na powierzchniach przedmiotów.

Czas inkubacji odry to 10-14 dni. Obraz kliniczny odry charakteryzuje się fazą prodromalną z objawami podobnymi do przeziębienia, po której pojawia się wysypka (szerzy się od głowy na klatkę piersiową), której towarzyszą kaszel i gorączka. Po 4-5 dniach rozpoczyna się faza gojenia, podczas której dotknięte obszary zaczynają się złuszczać. Przy braku komplikacji wszystkie dolegliwości ustępują w ciągu maksymalnie 10 dni, a ostatnim symptomem który zanika jest kaszel. Leczenie polega na łagodzeniu objawów choroby.

Po przebyciu odry następuje około miesięczny okres obniżonej odporności, w trakcie którego należy zachować szczególną ostrożność. Kobiety w ciąży, osoby z obniżoną odpornością (np. przewlekle chore, poddawane terapii immunosupresyjnej, zakażone wirusem HIV), a także z niedoborami żywieniowymi, wadami serca, niemowlęta mają zwiększone ryzyko rozwoju powikłań, takich jak zapalenie płuc i zakażenia centralnego układu nerwowego. Neurologiczne powikłania odry obejmują wczesne rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego oraz późne podostre stwardniające zapalenie mózgu (PESS), zespół Guillain-Barre.

Zakażenie w trakcie ciąży nie jest związane z rozwojem wad wrodzonych u płodu, ale może powodować poronienie lub przedwczesny poród. Infekcja u dzieci do pierwszego roku życia przebiega łagodniej, gdyż biernie nabywają one przeciwciała przeciwko wirusowi odry od matki.

W wyniku wprowadzenia czynnej immunizacji w postaci obowiązkowego szczepienia (MMR- szczepionka przeciwko odrze, śwince, różyczce) znacznie zmniejszyła się zapadalność na odrę, jednak jako skutek nieszczepienia dzieci przez rodziców, nadal zdarzają się w Polsce ogniska epidemiczne.

Diagnostyka laboratoryjna odry obejmuje głównie określenie odpowiedzi układu odpornościowego (produkcji przeciwciał) przeciwko antygenom wirusa. Badania serologiczne pomagają określić fazę infekcji (obecna, przebyta) oraz ocenić skuteczność szczepienia.

Odra przeciwciała IgG – kiedy wykonać badanie?

Badanie jest zalecane we wskazaniach:

• diagnostyka odry, potwierdzenie infekcji u osoby z jej klinicznymi objawami, różnicowanie jej z innymi chorobami zakaźnymi przebiegającymi z wysypką (m. in. płonicą, różyczką)
• potwierdzenie przechorowania odry, przebycie infekcji zapewnia odporność na resztę życia
• sprawdzenie miana przeciwciał we krwi po szczepieniu, które zapewnia odporność przed zachorowaniem, szczególnie u kobiet planujących ciążę, osób z obniżoną odpornością
• identyfikacja osób nieszczepionych w celu weryfikacji konieczności wykonania szczepienia.

Odra przeciwciała IgG – kto powienien wykonać badanie?

Osoba z objawami odry, szczególnie nieszczepiona w przeszłości:

• gorączka,
• suchy kaszel,
• katar,
• zapalenie spojówek,
• wysypka na błonie śluzowej policzków (plamki Koplika)
• rozsiana plamiasto-grudkowa wysypka skórna (osutka pęcherzykowa).

Wśród powikłań w przebiegu odry mogą występować nadkażenia bakteryjne, skaza małopłytkowa, zapalenie mózgu, płuc, ucha środkowego, biegunki.

Objawy powikłań neurologicznych odry:

• drgawki
• uszkodzenie nerwu wzrokowego, ślepota
• otępienie
• zaburzenia mowy i zachowania
• niedowłady, porażenia
• skurcze mięśni
• śpiączka

Odra przeciwciała IgG norma

• brak obecności (-)
• obecność przeciwciał (+)

Zarówno przeciwciała w klasie IgM jak i IgG pojawiają się do 4 dni po wystąpieniu osutki skórnej, maksymalne stężenie osiągając w 7 dniu. IgM zanikają w ciągu 6-8 tygodni, IgG utrzymują się przez czas nieokreślony .

Obecność przeciwciał świadczy o przebiegającym (obecność IgM+IgG u osób nieszczepionych, brak IgM ale czterokrotny wzrost IgG u osób szczepionych) lub przebytym zakażeniu, skutecznym szczepieniu ochronnym (brak IgM, obecność IgG).

W przypadku powikłań neurologicznych odry, wykrywa się niezwykle wysokie stężenia przeciwciał IgG zarówno w surowicy krwi, jak i płynie mózgowo-rdzeniowym pacjenta.