Przeciwciała przeciw endomysium IgA i p. deaminowanym peptydom gliadyny IgA (GAF-3X)

P-ciała p/endomysium IgA i p/deaminowanym peptydom gliadyny IgA (GAF-3X)

Znaczenie kliniczne

Celiakia (choroba trzewna) jest enteropatią zapalną jelita cienkiego o podłożu immunologicznym, wywołaną spożyciem glutenu, występującą u osób predysponowanych genetycznie. Na jej wystąpienie wpływają czynniki genetyczne, środowiskowe, infekcyjne, immunologiczne oraz metaboliczne. Jedyną i podstawową metodą leczenia celiakii jest stosowanie przez całe życie diety bezglutenowej, polegającej na bezwzględnej eliminacji z pożywienia produktów zawierających gluten. Wystąpienie objawów klinicznych celiakii (zarówno ze strony układu pokarmowego jak i ze strony innych narządów) powinno być sygnałem do rozpoczęcia diagnozy w kierunku celiakii i tym samym do wykonania testów serologicznych na obecność przeciwciał typowych w celiakii. Z uwagi na różnice w czułości i swoistości badań poszczególnych markerów zaleca się, aby dla większej dokładności oceny wykonać łącznie dwa testy, na przykład oznaczenia przeciwciał przeciwko gliadynie i przeciwko endomysium. Serologiczna diagnostyka jest wstępnym etapem diagnostyki celiakii. Badanie powinno być wykonane u osób prezentujących objawy celiakii i pozostających na diecie zawierającej gluten. Choroba występuje u osób genetycznie predysponowanych. Oznaczanie przeciwciał przeciwko gliadynie klasy IgA nie powinno być stosowane w diagnostyce celiakii, ale jest użyteczne w dokumentowaniu przestrzegania przez pacjenta diety bezglutenowej, ponieważ przeciwciała te są zależne od spożywania glutenu. Czułość przeciwciał przeciw endomysium w klasie IgA oceniana jest na ?90%. U osób z niedoborem przeciwciał klasy IgA, co często zdarza się uchorych na celiakię, wyniki przeciwciał w tej klasie mogą być fałszywie ujemne.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Surowica