Przeciwciała przeciw bąblowcowe IgG

P-ciała p/bąblowcowe IgG

Znaczenie kliniczne

Bąblowica jest chorobą odzwierzęcą, wywoływaną przez larwy tasiemców bąblowcowych: Echinococcus granulosus oraz Echinococcus multilocularis. Bąblowica wywołana przez Echinococcus granulosus przebiega najczęściej ze zmianami w wątrobie (ok.60%), rzadziej w płucach ( ok.20 %), a sporadycznie w nerkach, mięśniach, śledzionie, tkankach miękkich, mózgu lub kościach, w których rosnąc powoli bąblowiec może przez wiele lat nie dawać żadnych objawów. W wątrobie wytwarza się wokół pasożyta gruba otoczka, która uciskając drogi żółciowe może powodować m.in. żółtaczkę. W przypadku pęknięcia pęcherza bąblowcowego może dojść do wstrząsu anafilaktycznego i rozsiewu pasożyta. Przy lokalizacji w płucach występuje kaszel, skrócenie oddechu i bóle w klatce piersiowej. Echinococcus multilocularis nie wytwarza otoczki w wątrobie i płucach, co sprawia, że rozrasta się w sposób naciekający tkanki i imituje proces nowotworowy, często występuje szybko postępujące wyniszczenie organizmu.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Surowica