Analiza pełnej sekwencji kodującej genu PSEN1 - I etap diagnostyki dziedzicznej choroby Alzheimera

Badanie to jest związane z analizą pełnej sekwencji kodującej genu PSEN1 oraz diagnostyką choroby Alzheimera. Choroba Alzheimera (AD) jest genetyczną chorobą o dziedziczeniu autosomalnym dominującym. Pacjenci z dziedziczną postacią choroby Alzheimera (AD) niosą mutacje w białkach prezenilinowych (PSEN1, PSEN2) lub w białku prekursorowym amyloidu (APP). Mutacje te powodują zwiększone wytwarzanie dłuższej formy amyloidu beta (głównego składnika złogów amyloidu występującego w mózgu chorych na AD).

Ponad 50 różnych mutacji w genie APP może wywołać wczesną chorobę Alzheimera, która rozpoczyna się przed 65 rokiem życia. Mutacje te odpowiadają za mniej niż 10 procent wszystkich wczesnych przypadków tego zaburzenia. Najpowszechniejsza mutacja APP zmienia jeden aminokwas w białku prekursorowym amyloidu, mutacja ta powoduje zastąpienie waliny przez izoleucynę w pozycji białka 717 (Val717Ile).

Mutacje w genie APP mogą prowadzić do zwiększenia ilości peptydu amyloidu β lub do produkcji nieco dłuższej postaci peptydu. Kopie tego fragmentu białka sklejają się i gromadzą w mózgu, tworząc grudki zwane płytkami amyloidowymi, które są charakterystyczną cechą choroby Alzheimera.

Nagromadzenie toksycznego peptydu β-amyloidu i powstawanie płytek amyloidowych prawdopodobnie prowadzi do śmierci neuronów i progresywnych objawów przedmiotowych i podmiotowych tego zaburzenia. Choroba Alzheimera jest chorobą zwyrodnieniową mózgu powodującą demencję, która jest stopniową utratą pamięci, osądu i zdolności do funkcjonowania. W miarę postępu choroby niektórzy ludzie z chorobą Alzheimera doświadczają zmian osobowości i zachowania.

Inne częste objawy to pobudzenie, niepokój, wycofanie i utrata umiejętności językowych. Osoby z tą chorobą zwykle wymagają całkowitej opieki w zaawansowanych stadiach choroby.